Sumatra

Hallo allemaal,

Het is weer tijd voor een update, deze keer vanuit Singapore. Een week of twee geleden heb ik met twee medereizigers vanuit Melaka in Maleisie een ferrie genomen naar Sumatra, Indonesie. Na een twee uur durende boottocht kwamen we aan in een klein industriestadje Dumai. Na de gewoonlijke formaliteiten bij een grensovergang, vroegen we een van de medewerkers van de haven naar een busstation voor een bus naar Pekanbaru. Hij met ons naar buiten en daar stond al iemand met een auto/minivan die ons wel kon brengen. We zitten nog niet in de auto of er komt al politie aan en onze potentiele chauffeur krijgt een flinke discussie met meneer de politieagent. Ook al konden we er geen woord van verstaan, het was duidelijk dat het niet de bedoeling was dat hij ons ging vervoeren. Terwijl de chauffeur hevig doorging met zijn discussie hebben wij onze tassen gepakt en zijn er rustig vandoor gegaan. Na een korte wandeling vonden we al snel de officiele standplaats voor de minivans en werden we belaagd door chauffeurs. Onze keuze bleek al snel niet de allerbeste....onze chauffeur had duidelijk nog nooit gehoord van verkeersregels. Zijn rijkunsten bestonden voornamelijk uit gasgeven, hard toeteren, hopen dat de mensen/auto's/bussen/scooters aan de kant gaan en anders gewoon de rijbaan van de tegenliggers gebruiken (geen probleem, die gaan uiteindelijk vanzelf aan de kant). Na een rit van 5 uur kwamen we gelukkig allemaal heelhuids aan in Pekanbaru. We zijn maar twee keer van weg geraakt en hebben maar 1 scooter geraakt......valt mee toch?

In Pekanbaru werden we afgegooid bij Poppie's homestay, een van de weinige budgetopties voor reizigers in deze stad. Poppie bleek de enige te zijn die engels kon, maar die was niet aanwezig. Dus met gebarentaal hebben we met zijn vrouw onderhandeld over de kamers. Vervolgens gingen we op zoek naar een pinautomaat en een eettentje. Blijkbaar zijn toeristen vrij zeldzaam in deze stad, want we werden door iedereen aangekeken. Bij het eettentje wat we gevonden hadden, werden we al snel door de gehele familie vergezeld en onderworpen aan een kruisverhoor (What u name? Weh u from? Are u married?). Buiten het feit dat sommige je ongegeneerd aan zaten te staren, was het wel grappig.

De volgende dag hebben we onze tocht voortgezet richting Bukittinggi. Deze keer met een iets verantwoordelijkere chauffeur, maar door de slechte wegen duurde deze tocht van ca 300km zo'n 7 uur. Na weer een vermoeiende busrit zijn we tot de conclusie gekomen dat vliegen in dit land een betere optie is. Zeker omdat je voor 25/30 euro een ticket hebt!

In Bukittinggi hebben we een trek gedaan om de grootste bloem te wereld te bekijken. Met mijn klimtechnieken en geweldige wandelschoenen bleek dit een redelijk gevaarlijke onderneming. Maar gelukkig waren er twee goede gidsen bij, die mij steeds weer omhoog konden hijsen. Dit was mijn eerste ervaring met het geweldige landschap van Sumatra. Ik ben zeker geen "nature freak" maar de omgeving hier is echt adembenemend.

Na deze spannende tocht in de ochtend, wilde we 's middags de stad verkennen. Helaas werd door de aanwezigheid van het regenseizoen dit plan verstoord. In plaats daarvan hebben we maar onze route in Sumatra uitgestippeld en twee binnenlandse vluchten geboekt. 's Avonds zijn we naar een traditionele dans/muziek show geweest. Erg leuk, maar op het einde gingen ze mensen uit het publiek in hun dans betrekken. En natuurlijk je raadt het al.....ik was de gelukkige :-S  

De volgende dag hebben we de bus gepakt naar Lake Maninjau. Voordat de bus daadwerkelijk vertrok, hebben we een uur in de bus zitten wachten. Tijdens het wachten kwamen steeds meer lokale 'hippe' straatkinderen in de bus om te chillen (lees gitaar spelen, ons aanstaren en om de beurt naast ons komen zitten). Op het moment van vertrek verlieten ze de bus, waarschijnlijk op zoek naar andere toeristen om aan te staren :-) Vreemde situatie, maar goed je raakt eraan gewend hier.

Lake Maninjau was erg rustig, maar ook erg mooi. We hadden een boomhut als kamer en sliepen direct aan het meer. Er was hier weinig meer te doen dan chillen en zwemmen in het meer. Een klein dorpje zo'n 5 km van ons guesthouse met enkele barretjes/restaurantjes was alles wat er was. We hebben hier slechts 1 nachtje doorgebracht en de volgende dag onze tocht voortgezet richting Padang, omdat we vanuit daar een vlucht naar noord Sumatra hadden geboekt.

Omdat we weinig zin hadden om 2 dagen in de stad door te brengen zijn we op aanraden van onze gids uit Bukittinggi naar Uncle Jack's homestay gegaan. Dit was een guesthouse ergens tussen de stad Padang en het vliegveld. Erg afgelegen, maar direct aan het strand. Samen met 1 van de vele zoons van uncle Jack zijn we in een krakkemikkig bootje naar een klein eilandje voor de kust gevaren. Snorkelen bleek er vrij lastig, omdat de stroming erg strek was en mijn zwemkunsten niet zo, maar het strand was er tof en helemaal voor ons! Voor de lunch moest er eerst nog even vis worden gevangen en moesten we op zoek naar hout om een vuurtje te maken. Ja zo leer je nog eens wat, kan zo meedoen met expeditie Robinsson de volgende keer!

Vanuit Padang zijn we naar Medan gevlogen om vervolgens meteen in een bus te springen naar Lake Toba. Dit is het grootste meer in zuid-oost Azie en is ontstaan door een vulkaanuitbarsting zo'n 100.000 jaar geleden. In dit meer ligt het eiland Samosir, wat ongeveer het formaat van Singapore heeft. Het klimaat is hier geweldig en de omgeving nog mooier! Niet alleen de natuur, maar ook de geweldige traditionele Batak huisjes. De sfeer is erg rustig, (bijna) niemand die je lastig valt om dingen te verkopen en super goed indisch eten! Ons guesthouse bevond zich in het dorpje Tuk Tuk, wat dan ook zo ongeveer het enige dorpje is waar enkele andere toeristen te vinden zijn. We hebben hier vijf heerlijk relaxte dagen doorgebracht bij onze gastheer Mr. Moon, beetje rondgefietst, met de "bus" een bezoekje aan de hotsprings gebracht, beetje zwemmen in het meer, maar voornamelijk luieren en lekker eten. Ja zeker 1 van mijn favoriete plekjes tot nu toe.

Na deze heerlijke ontspanning zijn we terug gereisd naar het hectische Medan, waar we gisteren een vlucht naar Singapore hebben genomen. Vandaag een beetje rondgewandeld in deze super schone en zeer goed georganiseerde stad. Je krijgt hier bijna een cultuurschok na drie maanden Azie :-) Maar kan ik vast wennen, want morgen is het zover. Mijn avontuur in Azie zit er op en het is tijd voor Australie.